“Ahh, dus toch nog humor, dat had ik niet verwacht bij iemand zoals jij…”
Vorige week zat ik met mijn vriendin in een lunchtentje in Amersfoort. Mijn vriendin heeft voor tijdelijk nogal een streng dieet, dus zaten we te dimdammen welke zaak het meeste kans maakte om enigszins lekker gluten- en zuivelvrij te kunnen eten. We kozen voor een lunchroom dat al een bio en groene uitstraling had in de hoop dat er keuzes genoeg zouden zijn. Of anders dat ze goed konden meedenken met het tijdelijke dieet.
Het ging al mis bij het drankje. Want naast het gluten -en zuivelvrije mocht ze ook geen sinaasappel. Ze bestelde bij de dame van middelbare leeftijd een gemberthee en ik een koffie.
O nee, toch maar een muntthee, bedacht ik me direct. “Mevrouw, mag ik de bestelling nog wijzigen? Een muntthee in plaats van koffie graag.”
De mevrouw herhaalde de bestelling: “Een muntthee voor meneer en een gemberthee met sinaasappel, voor mevrouw”.
“Ow, zit er ook sinaasappel in de thee?” zei mijn vriendin. “Sorry, dat mag ik niet. Kunt u hem maken zonder sinaasappel?”
Licht chagrijnig keek de mevrouw haar aan en reageerde: “Ik dacht al… de hele dag neem ik alle bestellingen op zonder boekje, maar ik had al zo’n vermoeden…”
Ze hield haar notitieboekje in de lucht, “kijk eens ik heb mijn boekje mee, dan kan ik alle uitzonderingen van jullie noteren…”
Verbaasd, maar met een lach keken mijn vriendin en ik elkaar aan toen de dame wegliep. Ze had er duidelijk een mening over…
Toen een mevrouw aan een ander tafeltje vroeg of de boiler in de koffiemachine kokend water bevat (rond deze periode zat er een bacterie in het water in Amersfoort en moest het water gekookt worden), deed de bedienende dame hetzelfde.
Ik zag haar denken: “wat een zeikwijf”, maar zag haar heel hard haar best doen om een vriendelijk antwoord te geven.
Naja, natuurlijk ook maar mijn interpretatie. Misschien dacht ze er wel heel iets anders over. Maar om toch maar even met mijn analyse door te gaan…
De dame in kwestie had netjes de bestelling gebracht en nam vervolgens (met haar notitieboekje) het eten bij ons op.
Voor mij een club sandwich op glutenvrij brood en voor mijn vriendin de soep van de dag.
“Mevrouw, weet u of het glutenvrije brood zuivel bevat?” vroeg mijn vriendin om zeker te weten dat er bijvoorbeeld geen ei door zou zitten.
De mevrouw dacht even na en antwoordde resoluut: “Nee, geen zuivel in het broodje mevrouw.”
Aan de pauze die ze nam om na te denken voor ze haar antwoord gaf, kon je betwijfelen of ze het echt zeker wist. Maar goed, we deden het ermee. Een soep met glutenvrij broodje, met of zonder ei.
De lunch was prima en genoten hebben we zeker. Vooral van de verbazing over hoe deze mevrouw met haar gasten omging.
En dan als klap op de vuurpijl: het afrekenen.
“Dat is dan 52 euro 50 alstublieft. Uw telefoon zo hoog mogelijk houden.”
Mijn vriendin had wel zin in een geintje en hield haar telefoon hoog boven de pinmachine.
“Ahh, dus toch nog humor, dat had ik niet verwacht bij iemand zoals jij…”
Wouw… Hoe bedoel je klantvriendelijk…
Dit is niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Ergens snap ik het ook wel, want je krijgt bijna geen “simpele” bestelling meer als je in de horeca werkt. Allergieën en intoleranties lijken een trend en bij de koffiemachine staan vaak wel 5 soorten melk.
Toch vraag ik me af wat deze mensen drijft om de horeca in te gaan. Horeca is voor mij een pure vorm van (betaalde) verwennerij. De essentie van het vak is mensen verwennen met goed eten, drinken en service.
De gast blijer laten vertrekken dan ze binnenkwamen is magie. Ze een moment gunnen dat ze even helemaal nergens anders aan hoeven denken dan aan het moment zelf. De voorwaarden creëren waarop de beste gesprekken plaatsvinden en echte connectie kan ontstaan tussen twee of meerdere personen. Misschien wel een moment om nooit te vergeten laten ontstaan.
Als dat de intentie is die bij goed horecapersoneel hoort, zou het hen dan uitmaken of je linksomgedraaide of rechtsomgedraaide melk bij je koffie wil? En zouden ze zich ergeren als je vraagt of de chef balsamico dressing wil gebruiken in plaats van een yoghurtdressing dat zuivel bevat?
Nee lijkt me het antwoord en daarom ben ik vaak ook zo verbaasd over de reacties van sommige mensen die in de horeca werken. Ze lijken voorbij te gaan waar het vak in essentie over zou moeten gaan. En toch gebeurt het meer dan regelmatig.
Niet iedereen is hetzelfde en hoeft ook zeker niet dezelfde keuzes te maken. Zo ken ik ook horecazaken die heel duidelijk maken dat kinderen niet gewenst zijn of die geen glutenvrije opties verkopen.
Die zaken zijn super duidelijk en laten dat ook zien. En dat is altijd beter dan ondernemers die meegaan in de stroom van bijvoorbeeld dieetwensen omdat het moet. Omdat het een trend is, terwijl ze het eigenlijk allemaal gedoe vinden.
Ik zou zeggen, bedenk dan eens waarom je iets doet waar je eigenlijk niet achter staat. Waarom niet kiezen voor minder gedoe in plaats van toneel blijven spelen. Misschien kom je er tijdens het denkproces wel achter dat horeca helemaal niet het vak voor jou is. Dat is dan een cadeautje voor jezelf en voor de gasten die je anders had moeten bedienen.
En dat brengt me bij een cijfer dat mijn oren deed klapperen. Want zo’n 75% van de mensen die werken in Nederland overwegen een carrière switch te maken omdat ze niet tevreden zijn in hun werk.
Grote kans dat jij ook zo iemand bent.
Klopt dat, maar durf je de stap niet te zetten? Neem eens contact met me op.